ژنیکوماستی (Gynecomastia) یک بیماری شایع است که به بزرگ شدن بافت سینه مردانه منجر می‌شود. این عارضه تقریبا ۵۰ تا ۶۵ درصد پسران و مردان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد.

یکی از مسائل مهم این است که جراحی سرطان معده باید در چه زمانی انجام شود؟ پاسخ اینجاست… درمان سرطان معده باید در مرحله‌ آغازین بیماری انجام شود تا بیشترین کارایی را داشته باشد. در واقع، تشخیص سریع سرطان معده توسط پزشک، کلیدی خواهد بود؛ اما زمان دقیق برای عمل جراحی معده وابسته به متخصص درمانی و وضعیت بالینی بیمار است.

از مرکبات، چربی‌ها و غذاهای سنگین خودداری کنید و وعده‌های غذایی کوچک اما به تعداد زیاد در طول روز بخورید. همچنین، بهتر است از غذاهای نرم و سبک استفاده کنید و غذاهایی که تحرک شدید در معده به وجود می‌آورند را نخورید.

درمان شیمی‌ درمانی یک روش اصلی درمان سرطان است. این درمان معمولا بعد از جراحی استفاده می‌شود تا سلول‌های سرطانی باقی مانده را از بین ببرد و احتمال عود بیماری کاهش پیدا کند.

جراحی در سرطان های سینه به دو دسته تقسیم می‌شود:

• ماستکتومی (برداشتن کامل پستان و  غدد لنفاوی زیر بغل)
• لامپکتومی (برداشتن توده، حفظ بقیه پستان و بازسازی انکوپلاستی)

و بسته به دستور پزشک متخصص، هر بیمار شرایط درمان متفاوتی دارد.

• مرحله‌ صفر: در این مرحله درگیری غدد لنفاوی و بافت های خارج پستانی وجود ندارد و ممکن است فرد بیمار در این مرحله نیاز به جراحی داشته باشد.

• مرحله‌ یک: در این مرحله، جراحی توام با حفظ مابقی پستان و انکوپلاستی (جراحی زیبایی پستان درگیر) همراه با رادیوتراپی، هورمون درمانی و در صورت نیاز شیمی درمانی بعد از عمل، بهترین نتایج را در حفظ بقای بیمار خواهد داشت.
• مرحله‌ دو:  درمان های کامل در سرطان های مراحل صفر، یک و ۲ شامل: جراحی – رادیوتراپی (پرتودرمانی) – هورمون درمانی –  شیمی درمانی در صورت نیاز

• مرحله سه: در این مرحله براساس منابع علمی معتبر، نیاز به شیمی درمانی قبل از جراحی برای کاهش سایز توده، کنترل درگیری غدد لنفاوی و کنترل سلول‌های سرطانی شناور در خون وجود دارد.

• مرحله چهار: در این مرحله، سرطان پستان به ارگان های دور دست من جمله کبد و ریه و استخوان ها تهاجم داده است و احتمال بقا در این بیماران بسیار کاهش یافته است. اقدامات درمانی در این بیماران غالبا شامل اقدامات مراقبتی و تسکینی است. جراحی در این مراحل چندان اثر بخش نیست!

برخی افراد ممکن است به اشتباه فکر کنند که ماموپلاستی همان پروتز سینه است، اما این دو موضوع متفاوت هستند!

• ماموپلاستی » به طور کلی به جراحی پلاستیک سینه برای تغییر شکل یا سایز آن گفته می‌شود که شامل روش‌های مختلفی است که به آن اشاره کردیم.

• پروتز سینه » به عنوان بخشی از ماموپلاستی افزایشی، یک روش برای بزرگ‌ کردن سینه‌ها است که با استفاده از پروتز‌های سیلیکونی یا سالینی انجام می‌شود. بنابراین، پروتز سینه فقط یکی از تکنیک‌های استفاده شده در جراحی ماموپلاستی است.

افرادی که از اندازه یا فرم سینه‌های خود رضایت ندارند و این موضوع روی زیبایی اندام یا کیفیت زندگی آن‌ها تأثیر گذاشته است، می‌توانند داوطلب مناسبی برای ماموپلاستی باشند. این جراحی هم جنبه زیبایی دارد و هم می‌تواند در بهبود عملکرد روزمره فرد مؤثر باشد.

• افرادی که به دلایل پزشکی یا ترمیمی نیاز به اصلاح بافت سینه دارند
• کسانی که از سایز یا فرم سینه‌های خود ناراضی هستند
• افرادی که به دلیل بزرگی سینه دچار محدودیت حرکتی یا درد می‌شوند
• خانم‌هایی با سینه‌های نامتقارن یا افتاده

برخی افراد به دلیل شرایط پزشکی یا سبک زندگی، گزینه مناسبی برای عمل ماموپلاستی نیستند! قبل از جراحی ماموپلاستی، ارزیابی سلامت جسمی و روانی اهمیت زیادی دارد تا نتیجه ماموپلاستی رضایت‌ بخش و ایمن باشد.

• افراد مبتلا به بیماری ماستیت گرانولوماتو (اصطلاح عامیانه: روماتیسم پستان)
• مبتلایان به بیماری‌های قلبی یا دیابت کنترل‌ نشده
• مصرف‌ کنندگان سیگار، الکل یا مواد مخدر
• افرادی که قصد بارداری در آینده را دارند
• مبتلایان به اختلالات روانی شدید

ژنیکوماستی (Gynecomastia) یک بیماری شایع است که به بزرگ شدن بافت سینه مردانه منجر می‌شود. این عارضه تقریبا ۵۰ تا ۶۵ درصد پسران و مردان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد.

ژنیکوماستی (Gynecomastia) یک بیماری شایع است که به بزرگ شدن بافت سینه مردانه منجر می‌شود. این عارضه تقریبا ۵۰ تا ۶۵ درصد پسران و مردان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد.

حداقل سن مناسب برای جراحی پایان ۱۸ سالگی است؛ زیرا تا پیش از این سن، نوسانات هورمونی بلوغ ممکن است باعث پسرفت خود به‌ خودی بافت غده شود. پس از ۱۸ سالگی درصورت تثبیت وضعیت سینه، جراحی در هر سنی بدون مانع است.

برش جراحی‌های دکتر فرید مرادیان به صورت هلالی و دقیقاً روی مرز بین پوست سفید و هاله تیره سینه زده می‌شود. به دلیل هم‌رنگ بودن خط برش با مرز هاله و استفاده از بخیه‌های پلاستیک زیرپوستی و ژل‌های سیلیکونی، جای برش پس از مدتی به سختی با چشم غیرمسلح قابل تشخیص خواهد بود.

خیر! باتوجه به اینکه غدد ترشحی سینه حین جراحی به طور کامل برداشته می‌شوند، این سلول‌ها قدرت تکثیر مجدد ندارند. تنها درصورتی که فرد مجدداً به مصرف سنگین استروئیدهای بدنسازی رو بیاورد یا بیش از ۲۰ کیلوگرم چربی اضافه کند، مقداری چربی در بافت سینه تجمع می‌یابد که آن هم بافت ژنیکوماستی حقیقی نیست.

خیر! خطرناک نیست.

لمس گلوله‌ها یا نواحی سفت زیر پوست در ماه‌های اول پس از عمل، نشانه عود بیماری یا باقی ماندن غده نیست، بلکه ناشی از فیبروز بافتی (Tissue Fibrosis)، ترمیم لایه‌های داخلی و سفت شدن بافت همبند است. این سفتی‌ها با پوشیدن مرتب گن فشاری، هیدراته نگه داشتن بدن و انجام ماساژهای لنفاوی ملایم (از هفته سوم به بعد طبق دستور پزشک) به تدریج ظرف ۳ تا ۶ ماه نرم و ناپدید می‌شوند.

لزوماً خیر! ترشح مایعات شفاف یا زرد مایل به صورتی (سروما) و همچنین نامتقارن بودن ورم دو طرف در ۲ تا ۴ هفته اول طبیعی است؛ زیرا هر طرف قفسه سینه عروق مستقل و سرعت ترمیم مخصوص به خود را دارد و سمت دست غالب (سمت راست) ورم بیشتری تجربه می‌کند.

با این حال، اگر این وضعیت با درد ضربان‌دار و ناگهانی، قرمزی داغ روی پوست سینه، تب بالای ۳۸ درجه یا خروج چرک بدبو همراه باشد، نشانه عفونت یا هماتوم بوده و نیازمند بررسی فوری توسط جراح است.

خیر!

فقط بین ۵ تا ۱۰ درصد از کل سرطان‌ها زمینه کاملاً ارثی و ژنتیکی (جهش‌های منتقل‌ شده از والدین مانند ژن‌های BRCA در سرطان پستان) دارند.

بیش از ۹۰ تا ۹۵ درصد سرطان‌ها ناشی از جهش‌های اکتسابی و ژنتیکیِ غیرارثی در طول عمر هستند که به مرور زمان بر اثر عوامل محیطی و سبک زندگی ایجاد می‌شوند؛ عواملی مانند دخانیات، الکل، تغذیه نامناسب، اشعه‌های مضر، چاقی و انواعی از عفونت‌های ویروسی (مثل HPV یا هپاتیت). بنابراین نداشتن سابقه خانوادگی به معنای ایمنی صددرصدی نیست.

این یک باور نادرست رایج است. تمام سلول‌های بدن (چه سالم و چه سرطانی) برای تامین انرژی به گلوکز (قند خون) نیاز دارند. با این حال، مصرف قند بیشتر به این معنی نیست که سرعت رشد سرطان بیشتر می‌شود؛ کما اینکه قطع کامل مصرف قند نیز نمی‌تواند سلول‌های سرطانی را «گرسنه نگه دارد» یا از بین ببرد!

با این وجود، مصرف بیش از حد قندهای ساده منجر به چاقی، اضافه وزن و مقاومت به انسولین می‌شود که خودِ چاقی مفرط، فاکتور خطر شناخته‌ شده‌ای برای ابتلا به انواعی از سرطان‌ها است. بنابراین توصیه پزشکان، پرهیز از قندهای مصنوعی و ساده به خاطر حفظ سلامت متابولیک بدن است، نه قطعِ مطلق گلوکز

خیر! این یکی از ترس‌های بزرگ اما کاملاً بی‌اساس بیماران است.

در پزشکی مدرن، بیوپسی و جراحی با رعایت دقیق‌ترین استانداردهای انکولوژیک انجام می‌شود. برداشتن بافت یا نمونه‌ برداری از تومور، ابزاری حیاتی برای تعیین دقیق نوع تومور، گرید و استیج آن است تا بهترین پروتکل درمانی انتخاب شود.

فناوری‌ها و ابزارهای جراحی (مانند سوزن‌های مخصوص بیوپسیِ پوششدار) به‌ گونه‌ای طراحی شده‌اند که احتمال خروج سلول‌ها از مسیر سوزن را به صفر برسانند. بدون بیوپسی، تشخیص قطعی و درمان مؤثر سرطان غیرممکن است.

اگر علائمی بیش از ۲ تا ۳ هفته ادامه داشتند یا بدون دلیل مشخص تشدید شدند، حتماً باید توسط پزشک بررسی شوند. برخلاف تصور عموم، سرطان در مراحل اولیه اغلب درد ایجاد نمی‌کند!

مهم‌ترین هشدارها عبارتند از:

• کاهش وزن شدید، ناگهانی و بدون دلیل مشخص
• خستگی مفرط و مداومی که با استراحت برطرف نمی‌شود
• تغییرات پوستی، پیدایش خال‌های جدید یا تغییر شکل خال‌های قبلی
• وجود توده یا برجستگی در هر نقطه از بدن (به‌ ویژه پستان، زیربغل و گردن)
• تغییرات غیرعادی در اجابت مزاج یا وجود خون در ادرار و مدفوع
• سرفه‌های مزمن، گرفتگی صدا یا مشکلات مداوم در بلع و سوءهاضمه

خیر! خودِ بیماری سرطان به هیچ عنوان واگیردار نیست و از طریق تنفس، تماس پوستی، روبوسی، رابطه جنسی یا استفاده از ظروف مشترک به فرد دیگری منتقل نمی‌شود.

تنها استثنای بسیار نادر، انتقال برخی ویروس‌ها یا باکتری‌ها است که می‌توانند خطر ابتلا به سرطان را بالا ببرند مانند ویروس HPV که عامل سرطان دهانه رحم است، یا ویروس‌های هپاتیت B و C که با سرطان کبد در ارتباطند. خودِ این ویروس‌ها ممکن است منتقل شوند، اما خودِ تومور سرطانی قابلیت سرایت به دیگران را ندارد.